Najsłynniejszy zabytek na świecie, znany jako Koloseum z powodu kolosalnego posągu Nerona z brązu, który został umieszczony obok niego, jest w rzeczywistości nazywany Amfiteatrem Flawiuszów. Rzymianie używali go do walk i gier między gladiatorami oraz symulacji polowań na dzikie i egzotyczne zwierzęta. W piwnicy znajdowała się gęsta seria tuneli, w których trzymano bestie i gdzie przechowywano sprzęt sceniczny i podnośniki.

Na Forum Romanum, centrum życia publicznego w Rzymie, przez wieki budowano różne pomniki, budynki i bazyliki. Świątynia Wespazjana i Tytusa oraz Świątynia Antoninusa Piusa i Faustyny, poświęcone pamięci deifikowanych cesarzy, a także Łuk Septymiusza Sewera, zbudowany dla uczczenia zwycięstw cesarza nad Partami, są zasługą różnych cesarzy. Ostatnim zbudowanym pomnikiem była Kolumna wzniesiona w 608 r. n.e. na cześć bizantyjskiego cesarza Foca.

Starożytni Rzymianie przywiązywali dużą wagę do dbałości o ciało i stosunków politycznych czy pracowniczych. Łaźnie Karakalli były miejscem, w którym oboje mogli zostać wyleczeni. Łaźnie były w rzeczywistości wykorzystywane do kąpieli, sportu i pielęgnacji ciała, ale także do spacerów, nauki i intryg politycznych. Wewnątrz wciąż znajdziemy wiele dzieł sztuki, z których część jest nadal widoczna.